Tekst przeniesiony z like-a-geek.jogger.pl.

Tekst może być nieaktualny. Przeczytaj artykuł Zmiana IP, który podaje 10 prostszych sposobów na ukrycie się w sieci albo pozostanie anonimowym.

Czasem przychodzi taki moment w życiu, że na chwilę potrzebujemy zmienić swoje IP. TAK, wiem, że można użyć Tora i być prawie całkowicie anonimowym, ale nie zawsze o to chodzi. Adres można zmienić na konkretny, wybrany przed siebie, ale tylko w pewnych przypadkach.

Po pierwsze należy znajdować się w tej samej sieci lokalnej (LAN) co ofiara (chociaż to też jest do obejścia). Po drugie, od osoby administrującej wybranym komputerem musimy uzyskać numer jego karty sieciowej (MAC). Kto poda nam swój numer karty? O tym w następnym wpisie, bo wcale nie trzeba chodzić od drzwi do drzwi z tekstem: „Dzień dobry, czy może mi pani podać numer MAC karty sieciowej w swoim komputerze?”.

Ale przejdźmy do rzeczy. Skrypt zmieniający nasz adres wygląda następująco:

  1. #!/bin/bash
  2. #skrypt pobrany ze strony www.like-a-geek.jogger.pl
  3. #prosze nie usuwac komentarzy
  4. TWOJMAC=00:01:02:03:04:05
  5. POCZATEKIP=1.2.3.
  6. function zmien()
  7. {
  8. sudo ifconfig eth0 down
  9. sudo ifconfig eth0 hw ether $1
  10. sudo ifconfig eth0 up
  11. }
  12. if [ $1 = moje ];
  13. then
  14.  zmien $TWOJMAC
  15.  echo -e -n ‚E[32;2;1;49m’
  16.  echo „zmienilem mac na $TWOJMAC (moje ip)”
  17.  echo -e -n ‚E[0m’
  18. else
  19.  mac=`cat input | grep ${POCZATEKIP}$1′ ‚ | sed -e „s/.* //g”`
  20.  adres= ${POCZATEKIP}$1
  21.  if [ ${#mac} -gt 0 ];
  22.  then
  23.   zmien $mac
  24.   echo -e -n ‚E[32;2;1;49m’
  25.   echo zmienilem mac na ${mac}. nowy adres to $adres
  26.  else
  27.   echo -e -n ‚E[31;1;6;49m’
  28.   echo „nie mozna przydzielic adresu „${adres}” – nie znam jego maka”
  29.  fi
  30.  echo -e -n ‚E[0m’
  31. fi

Uwaga! W skrypcie należy zmienić numery IP i MAC na własne (wyszukanie tych miejsc pozostawiam czytelnikowi) – w innym przypadku program nie podziała.

Skrypt przyjmuje jeden parametr – może to być albo słowo „moje” albo wybrana końcówka adresu – np. jeśli nasz adres to 1.2.3.13, a chcemy uzyskać adres 1.2.3.17 parametrem będzie samo „17”. Oczywiście parametr „moje” przywróci własny adres. Skrypt działa na prostej zasadzie: wyszukuje w bazie znanych adresów podanego IP i przyporządkowanego mu maka, po czym ustawia ten numer naszej karcie sieciowej. Wszystkie pozostałe linie kodu to tylko ozdobniki typu komunikaty o działaniu programu i kolory (działają tylko w bashu).

Pozostaje problem bazy danych. W moim przypadku jest to plik o nazwie input. Każde znane IP znajduje się w osobnej linii a po spacji umieszczony jest odpowiadający danemu numerowi MAC. Przykładowy plik zawierający trzy adresy wyglądałby następująco:

  • 1.2.3.1 00:0B:02:0C:04:05
  • 1.2.3.16 01:0E:03:0D:05:06
  • 1.2.3.221 0F:03:04:05:06:0A

Skrypt testowany był pod Ubuntu 7.04 i 7.10. Trzeba jeszcze dodać, że adresy można zmieniać tylko na te, z których pozwala korzystać administrator sieci (tzn. zapłaciliśmy za nie). W następnym wpisie podpowiem, jak zbudować własną bazę adresów nie ruszając się od komputera.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *